بسم الله الرحمن الرحیم
با توجه به محاسباتی که بر مبنای کتاب زیج بهادر خانی - که ادقّ زیجات است- صورت گرفته است، مقدار بُعد معدَّل و بُعد سِوا در شامگاه 29 ماه رجب و ماه شعبان و ماه مبارک رمضان سال 1444 هجری قمری به شرح زیر است.
| رجب | شعبان | رمضان | |||
دقیقه | درجه | دقیقه | درجه | دقیقه | درجه | |
بعد معدل (ما بین مطالع جزء نظیر شمس و قمر) | 21 | 19 | 33 | 12 | 55 | 5 |
بعد سوا (فاصله تقویمی بین شمس و قمر) | 1 | 17 | 52 | 10 | 52 | 4 |
بنا بر قول صاحب زیج بهادرخانی ( صفحه 557):
" [1] اگر هر یک از بعد معدّل و بعد سوا از ده درجه زیاده نباشد در این صورت هلال اصلاً دیده نشود و ماه موجود سی روز باشد؛
و [2] اگر بعد معدل میان ده درجه و دوازده درجه باشد و بعد سوا از ده درجه بیشتر بود در این صورت هلال باریک توان دید ؛
و [3] اگر بعد معدل میان دوازده و چهارده باشد هلال معتدل دیده شود ؛
و [4] اگر از چهارده بیشتر باشد هلال بزرگ و ظاهرتر باشد، و به هر تقدیر ( سه گانه اخیر ) ماه گذشته بیست و نه روزه باشد."
لذا در شامگاه 29 رجب هلال ماه بزرگ و کاملاً ظاهر دیده می شود و ماه رجب 29 روز است، پس روز چهار شنبه 3 اسفند 1401 اوّل شعبان خواهد بود،
[تذکر: اوّل ماه رجب روز سه شنبه 4 بهمن بوده است، یعنی در شامگاه 29 جمادی الثانیه هلال ماه قابل رویت نبوده است.]
و در شامگاه 29 شعبان هلال ماه به صورت معتدل قابل رویت است و ماه شعبان 29 روز است، پس روز پنج شنبه 3 فروردین ماه 1402 اوّل ماه مبارک رمضان است؛
و در شامگاه 29 ماه رمضان رویت هلال ممکن نیست و ماه مبارک رمضان 30 روز است، پس روز شنبه 2 اردیبهشت 1402 اوّل ماه شوّال است. و الله أعلم.
